Category: සිංහල බ්ලොග් කවි මුතු

අපි දෙදෙනා අද …………… අද දෙවෙනියත්  ගියා  විශ්ව විද්‍යාලෙට  විදු පියසේ නතර වුනා  අපි දෙන්න ඉතින්   ආව ගෙදර  දූවරු දෙන්නම …

මගේ සතුට හිතට මගේ, රිද්දන තරම් හසරැල්ල ගෙනෙයි නම් නුඹ මුවට, කොයි තරම් එයම සතුටක් නොවෙද? ලැබිය හැකි ඉස්තරම් හිත…

හිටවන කවි සතියේ දිනවල බස්සා  සරල අනුවර්තී චලිතයක ජීවිතේට කිසිම අලුත් ගැම්මක් නෑ බං යංතං ඇති,අද ඉරිදා වැඩට යන්නෙ හෙට…

සමුගන්න අවසරයි නුඹේ ලැම විසලයි අතු ඉති පිරි සෙවන සිසිලයි ඉතිරෙන සෙනෙහෙ කරුණාව උතුරයි දළු, කොළ, මල් පල බර නැතුවයි…

ඇයි ඔච්චරටම ගනන් ! සීතල මේ තරම් රුඳු බව වැහි බිඳිති මේ තරම්  රළු බව ඔබ නේන දහවලද මේ තරම්…

ආදරය නම් පිච්චෙනවා කියලා දැන දැනම පළගැටියා නටයි ඉටිපන්දම් වට කැරකෙමින්…. මියෙන මොහොතත් තටු පිලිස්සී දකිමින්ම එළිය ඉටි පන්දම් හිත…

නවකතාවේ වීරයා ; ඔබ හිස බමන වෙලාවට විතරක්ම ඔබ අහන තත්පර එකසිය පනහෙ කුඩා සංගීත ඛණ්ඩය; මම උණු කෝපි බඳුනක්ව…

මකුළු මහත්මියකගේ පැමිණිල්ල.. කොසු පහර හරි සැරයි නෝනා එක් සැනින් මුළු කැදැල්ලම අතුගාල බිම ඇදල දමනා අනවසරයෙන් තමයි මම බැන්ඳෙ…

හදවතේ සියුම් වේදනාවක්  මෙතැනට යන හැම විටෙකම  මගේ හද සතුටින් පිරී යයි  එතැනින් ඉවත්ව යන විට  හද සැනෙක රිදුමක් දෙවයි …

එන්න මා හා තනි වන්න! හිම වැටෙන දිගු රැයක   නිදා නොනිදා ඉන්න …..  ඔබෙන් මා – මගෙන් ඔබ  නිබඳ උණුසුම්…