Author: Leoni Amaratunge

හිටවන කවි සතියේ දිනවල බස්සා  සරල අනුවර්තී චලිතයක ජීවිතේට කිසිම අලුත් ගැම්මක් නෑ බං යංතං ඇති,අද ඉරිදා වැඩට යන්නෙ හෙට…

ඔබ නිසාවෙන් සුපිපි කුසුමන් පිරුණු උයන්වතු පිස එනවසත් කල ඉමිහිරි සුගන්ධයවේදනාවක්මයි මට ඔබ නිසාවෙන් අමතකව ඇත ඔබ වත මඬලසුකොමළ දෑත…

අනුබුදු හිමියනි වැනසී තිබූ පෙරදිග මුතු ඇටය           එදා සැනසුව සේක හිමි සදහම් කිරණ    …

සමුගන්න අවසරයි නුඹේ ලැම විසලයි අතු ඉති පිරි සෙවන සිසිලයි ඉතිරෙන සෙනෙහෙ කරුණාව උතුරයි දළු, කොළ, මල් පල බර නැතුවයි…

ඔබ මට හඬගැසුවොත් ශාරදයේදී කහ පැහැ වූ ගින්කෝ පත්සුළඟ සමඟ දඟ කරමින් නටද්දීඔබ මට හඬගැසුවොත්, ප්‍රේමියපැමිණෙන්නෙමි මම විල මිහිදුම් සළුවෙන්…

සුදු නංගිගේ හිනාවයි අගේ හෙන්දිරික්ක මල් පිපිච්ච , පාට වැටුණු තරු දිලිච්ච  සඳ රැස් පිරි ගුරු පාර දිගේ  ගවුම පුරා…

ඇයි ඔච්චරටම ගනන් ! සීතල මේ තරම් රුඳු බව වැහි බිඳිති මේ තරම්  රළු බව ඔබ නේන දහවලද මේ තරම්…

රාත්‍රිය හඳුනා ගත්තෙක්මි මම රාත්‍රිය හඳුනා ගත්තෙක්මි මම ඇවිද ගොස් ඇත්තෙමි යළි යළිත්මහා වරුසාවේඇවිද ගොස් ඇත්තෙමි පසු කරඅවසන් පහන් එළියද…

දුවට ඔවදනක් පිපෙන කල පියුමක්ඇදෙයි බඹරුන් සහසක්කනට කර රහසක්මුමුණ හද තුළ මවයි කිතියක් දියණි නුඹ මලකීතුරුණු විය රස ගුලකීකිසිම දින…

ආදරය නම් පිච්චෙනවා කියලා දැන දැනම පළගැටියා නටයි ඉටිපන්දම් වට කැරකෙමින්…. මියෙන මොහොතත් තටු පිලිස්සී දකිමින්ම එළිය ඉටි පන්දම් හිත…